Η ακρίβεια στα νησιά δεν είναι απλώς υψηλή – είναι ασφυκτική. Και όμως, φαίνεται πως οι αρμόδιοι συνεχίζουν να κλείνουν τα μάτια, αφήνοντας τους κατοίκους να αντιμετωπίζουν μόνοι τους τις αυξήσεις που πλήττουν καθημερινά τον προϋπολογισμό τους.
Μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2025, η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος εκτοξεύθηκε κατά 11,5%, όταν ο μέσος όρος της Ευρωζώνης κινήθηκε στο 1,6%. Τα ενοίκια στα νησιά σημείωσαν αύξηση 9%, σχεδόν τριπλάσια σε σχέση με τον μέσο πανελλαδικό ρυθμό των 2,8%. Και όλα αυτά πάνω σε ένα ήδη ευάλωτο οικονομικά περιβάλλον.
Οι τροφές δεν έμειναν ανεπηρέαστες: τα τελευταία τέσσερα χρόνια, οι τιμές τους έχουν αυξηθεί κατά 34%. Όσο κι αν προσπαθούν οι κάτοικοι να περιορίσουν τις δαπάνες, οι τιμές αυτές υπερβαίνουν τα όρια κάθε οικογενειακού προϋπολογισμού.
Στα νησιά, η ακρίβεια παίρνει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις λόγω του υψηλού μεταφορικού κόστους. Ό,τι καταναλώνεται καθημερινά – από τα τρόφιμα μέχρι τα είδη πρώτης ανάγκης – φτάνει στα ράφια με επιπλέον χρέωση, η οποία δεν επιβαρύνει μόνο τα μαγαζιά αλλά τελικά όλους τους κατοίκους.
Κι όμως, παρά τα φανερά στοιχεία, κανένα ουσιαστικό μέτρο δεν έχει ληφθεί για να ανακουφιστούν οι νησιώτες. Τα επιδοματικά προγράμματα παραμένουν περιορισμένα, οι μειώσεις φόρων ή ειδικές ρυθμίσεις για τα νησιά απουσιάζουν, και η καθημερινή ζωή συνεχίζει να γίνεται όλο και πιο δύσκολη.
Η κατάσταση αυτή δεν είναι απλώς στατιστικό νούμερο· είναι κοινωνική κρίση που απειλεί τη βιωσιμότητα των τοπικών κοινωνιών. Αν δεν υπάρξει άμεσα παρέμβαση, οι συνέπειες θα είναι πολλαπλές: από τη μετανάστευση νέων και οικογενειών σε αναζήτηση φθηνότερης ζωής, μέχρι την πλήρη απαξίωση των μικρών νησιωτικών αγορών.
Η σιωπή των αρμοδίων δεν είναι χρυσός – είναι εγκατάλειψη. Η ακρίβεια στα νησιά απαιτεί άμεση, στοχευμένη και αποτελεσματική πολιτική στήριξης. Οι νησιώτες δεν μπορούν να περιμένουν άλλο.
Παντελής Κυδώνης
